رباعی شمارهٔ ۱۷۴۰

در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که همان باده‌ای را که در ابتدا به او داده، دوباره بیاورد و شادی را زیاد کند. او همچنین اشاره می‌کند که یا باید از آن باده استفاده کند یا او را مست و خراب کند تا حالش بهتر شود.