ای روی ترا پیشه جهانآرائی
وی زلف ترا قاعده عنبر سائی
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره میکند و او را با ویژگیهای خاصی توصیف میکند. چهره زیبا و زلفهایش را به آرایش جهان تشبیه کرده و به جذابیت سحرانگیزش اشاره میکند. به طور کلی، شاعر احساس شگفتی و تحسین نسبت به زیبایی محبوبش را بیان میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آن سلسلهٔ سحر ترا، آن شاید
کش میگزی و میکنی و میخایی