ای دل تو بدین مفلسی و رسوائی
انصاف بده که عشق را چون سائی
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به دل خود میگوید که در این حالت ناداری و رسوایی، باید انصاف داد که عشق مانند سایه است. او بیان میکند که عشق آتشین و تند است، در حالی که دل او در این وضعیت قدرتی ندارد. در نهایت، میپرسد که چرا دلش با چنین وضعیتی خود را به خاک میزند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
عشق آتش تیز است و ترا آبی نیست
خاکت بر سر چه باد میپیمائی