غزل شمارهٔ ۴۹۴

برداشت: به پادشاهی پنهان رسیدی که نامه‌ای از آسمان فرستاده و تو آن را دیده‌ای و درک کرده‌ای.

برداشت: عشوه و زیبایی دختر ختن را که مانند گل در باغستان جلوه می‌کند، به خوبی به تصویر کشیده‌ای.

برداشت: ای محبوب من، آیا تو مانند شکر هستی؟ چه به عنوان ماهی، چه به عنوان شاه، چه به عنوان عیدی که نوشته شده باشد؟

برداشت: از شادی مستان برایت پیامی فرستاده شده است که کلید خوشحالی و سرور را به تو می‌دهد.

برداشت: چه رقیبی زیبا و دل‌انگیز که مانند یک پزشک شیرین‌زبان است و در دل شرابی نوشید و به شعر درآورد.

برداشت: ای دل، تو انتخاب نیکویی کردی، چرا که غم شمس تبریز را برگزیدی. تو کسی را انتخاب کرده‌ای که بی‌نهایت اهمیت دارد و فکرش را مکتوب کرده است.