ای باد سحر تو از سر نیکوئی
شاید که حکایتم به آن مه گوئی
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر با نغمهسرایی به بادی اشاره میکند که صبحگاهان به او میوزد. او از این باد میخواهد که شاید داستانش را به یک معشوقه زیبا برساند. شاعر تأکید میکند که اگر او در این مسیر در اشتباه باشد، پس به چه کسی باید پناه ببرد و به دنبال عشق بگردد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نی نی غلطم گرت بدو رَه بودی
پس گِرد جهان دگر کرا میجوئی