رباعی شمارهٔ ۱۷۰۵

برداشت: ای باد صبحگاهی، به کوی آن کسی که موهایش همچون زنجیر زیبایی است، حال دل مرا بگو اگر او را پیدا کردی و دیدی.

برداشت: اگر به خاطر نداشته باشی که چقدر برایت دلتنگ شده‌ام، پس ای کاش هرگز مرا نمی‌دیدی تا هیچ چیزی نگویی.