ای ابر که تو جهان خورشیدانی
کاری مقلوب میکنی نادانی
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت به ابر اشاره میکند که با وجود آنکه نور خورشید را مسدود کرده و باعث تاریکی در جهان شده، در واقع به نادانی خود توجهی ندارد. او از ظلم و آسیبهایی که این وضعیت به انسانها میزند، گلایه دارد و به غم و اندوهی که نصیبشان شده، اشاره میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از ظلم تو بر ماست جهان ظلمانی
بس گریه نصیب ماست تا گریانی