اندر سرم ار عقل و تمیز است توی
وانچ از من بیچاره عزیز است توی
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به تعارضی در درون خود اشاره میکند. او میگوید هر چه عقل و درک دارد، در حقیقت از جانب عزیزش است و همه چیزهایی که به او مربوط میشود، در نهایت به آن شخص عزیز تعلق دارد. به عبارتی، او نمیتواند به چیزهایی که به خود او مربوط است فکر کند و همه چیز را در وجود آن عزیز میبیند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چندانکه به خود مینگرم هیچ نیم
بالجمله ز من هر آنچه چیز است توی