رباعی شمارهٔ ۱۶۸۷

این شعر بیانگر این است که اگر در مسیر حق کوشش و فعالیت کنی، به جایی بلند و نورانی خواهی رسید. در واقع، با تلاش و حرکت در راه صحیح، می‌توانی به مقام‌های عالی‌تری دست یابی و از زمین فراتر بروی. در عرش بلند جای تو خواهد بود و از مقام خود شرم نخواهی کرد، به شرطی که از دنیای مادی و خاکی فراتر بروی.