رباعی شمارهٔ ۱۶۷۹

این شعر به طوطی‌ای اشاره دارد که در قفسی نگه داشته شده و از او خواسته می‌شود تا برای آزادی خود تلاش کند. شاعر به طوطی توصیه می‌کند که از محدودیت‌هایش دست بردارد و برای رهایی‌اش اقدام کند. پیام اصلی شعر تشویق به جستجوی آزادی و فرار از قید و بندهاست.