رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۶۷۸

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

استاد مرا بگفتم اندر مستی

کگاهم کن ز نیستی و هستی

۲

او داد مرا جواب و گفتا که برو

گر رنج ز خلق دور داری رستی

بازگشت به سروده‌های مولانا