رباعی شمارهٔ ۱۶۶۷

برداشت: این بیت بیان می‌کند که وجود تو از ماده و عناصر طبیعی نیست، بلکه تو یک بنای منحصر به فرد و عالی هستی. در حقیقت، همه چیز برای وجود تو و به خاطر توست و ارزش و زیبایی تو فراتر از هر چیزی است که از خاک و آب ساخته شده باشد.

برداشت: اگر تو مانند وی یک صدای نعره سر می‌دهی، این صدا به خاطر توست که لبیک‌گو و پاسخ‌گو خواهد بود.