رباعی شمارهٔ ۱۶۶۶

شاعر به معشوقه‌اش می‌گوید که حالش بسیار خراب است و از او می‌خواهد اگر می‌خواهد در مورد حالش بپرسد، دیگر پرسش نکند. او در غم عشق او، دلش را پاره کرده و حالش به قدری بد است که دیگر نمی‌تواند به سوالاتش جواب دهد.