رباعی شمارهٔ ۱۶۶۴

برداشت: زمانی که دیر زمانی بر دل‌باختگان نیایی، وقتی هم که نمایان می‌شوی، با نفسی پر از آرامش و سکون می‌آیی.

برداشت: گاهی با لطافت و نرمی همچون آهو ظاهر می‌شوی و گاهی هم با قدرت و خشونت مانند شیر. تو گاه ملایم و گاه سخت و تند مثل شمشیر هستی.