رباعی شمارهٔ ۱۶۵۶

برداشت: دل کسی که به یاد تو صبوری کرده، زمانی که نزدیکش می‌شوی، احساس نزدیکی بیشتری می‌کند. اما زمانی که او را دور می‌کنی، آن دل دورتر می‌شود.

برداشت: هرچه قدر هم که در دل خود پنهان‌کاری کنید و از واقعیت‌ها غفلت کنید، تلخی این غفلت دیر یا زود از بین نخواهد رفت. بس که این همه تاخیر و بی‌توجهی کردید، حالا باید با عواقب آن روبرو شوید.