غزل شمارهٔ ۴۸۷

برداشت: در روزهای عید و عرفه، عارفان و اهل معرفت به هر کسی که ارزش و مقام تو را بشناسد، پاداش و هدیه‌ای می‌دهند.

برداشت: ماه‌نشان‌ها با ظرافت و از دور دست به سوی ما می‌آیند تا نیازهای ما را برطرف کنند.

برداشت: افرادی که در وضعیت مالی ضعیفی قرار دارند و از بازار خود فایده‌ای نمی‌برند، از گنجینه‌های ثروت سلطان هم به نوعی کمک و مالیات می‌گیرند.

برداشت: افرادی که برای گشودن درهای بسته تلاش می‌کنند، با کلیدهایی که به همراه دارند، در زیر بغل‌هایشان، به سمت نجات می‌آیند.

برداشت: زنان بیل بزرگی به دست دارند و صداهایی را می‌شنوند که از آن‌ها خواسته می‌شود تا زکات‌ها را بگیرند.

برداشت: بیا و نگاهی به وضعیت کشور بینداز، همان‌طور که موسی پسر عمران به دستورات الهی عمل می‌کرد و از هوی و هوس‌ها دوری می‌کرد.

برداشت: دستگاه و کيسه را از روی آن طلا پاره کرده‌اند، چون بار قند و شکر سنگینی بر دوش دارند.

برداشت: از هر چه می‌زاید در این دو جهان، تو بعد از تلاش خود را برسان، آرام بگیر و به دور از دغدغه‌ها بنشین و به شنیدن ذکر و دعا مشغول شو.