هین نوبت صبر آمد و ماه روزه
روزی دو مگو ز کاسه و از کوزه
در این شعر، شاعر به صبر و تحمل در دوران روزهداری اشاره میکند. او به آدمها توصیه میکند که درباره مسائل دنیوی صحبت نکنند و به جای آن، به معنویت و ارتباط با آسمان توجه کنند تا روح آنها از قید و بند رها شود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هین نوبت صبر آمد و ماه روزه
روزی دو مگو ز کاسه و از کوزه
بر خوان فلک گردد پی دریوزه
تا پنبهٔ جان باز رهد از غوزه