میدان فراخ و مرد میدانی نه
احوال جهان چنانکه میدانی نه
دربارهٔ این سروده
این شعر به توصیف یک میدان بزرگ و مردانی که در آن حضور دارند میپردازد. شاعر به این نکته اشاره میکند که وضعیت جهان به گونهای است که ظواهر برخی افراد مشابه اولیا و نیکان به نظر میرسد، اما در باطن آنها بویی از ایمان و مسلمانی احساس نمیشود. به عبارت دیگر، واقعیت درونی آنها با ظاهرشان تفاوت دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ظاهرها شان به اولیا ماند لیک
در باطنشان بوی مسلمانی نه