رباعی شمارهٔ ۱۶۴۵

برداشت: در این بیت، شاعر از نوشیدن شراب صحبت می‌کند و می‌گوید که به خاطر بی‌خوابی و آشفتگی‌اش، به سراغ باده رفته است. حال و احوال دلش را نمی‌تواند بیان کند و این موضوع برایش ناگفته مانده است.

برداشت: از خواب شیرین بیدار شدم و دیدم که محبوبم مانند شمعی خاموش است و ساقی نیز در حالت خواب به سر می‌برد.