رباعی شمارهٔ ۱۶۳۸

برداشت: در دل زمین گنجی پنهان و با ارزشی وجود دارد که از نظر مردم غافل است، چه کسانی که به کفر باور دارند و چه کسانی که دین را می‌پرستند.

برداشت: ما عشق را به وضوح دیدیم، اما در برابر آن خود را پنهان کردیم، در حالی که از این پنهان شدن کاملاً عریان و بی‌پناه بودیم.