صوفی نشوی به فوطه و پشمینه
نه پیر شوی ز صحبت دیرینه
دربارهٔ این سروده
این بیت شعر به معانی اخلاقی و روحانی اشاره دارد. شاعر میگوید که فقط پوشیدن لباس صوفیانه یا نشستن در محافل درویشان کافی نیست تا شخصی صوفی محسوب شود. صوفی واقعی باید دل پاک و صاف داشته باشد و در زندگی انصاف را در نظر بگیرد و از کینهها دوری کند. در واقع، باطن و رفتار فرد است که نشانگر سلوک صوفیانه اوست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
صوفی باید که صاف دارد سینه
انصاف بده صوفی و آنگه کینه