رباعی شمارهٔ ۱۶۲۵

در این ابیات شاعر از عشق صحبت می‌کند و از معشوق می‌خواهد که جنون و دیوانگی‌اش را از او طلب کند. او از حالتی سرشار از احساسات و وقایع پرهیجان و دردناک سخن می‌گوید و به وضوح نشان می‌دهد که عشق برای او پر از چالش‌ها و اشتیاق‌های سوزان است.