تا روی ترا بدیدم ای بت ناآگاه
سرگشته شدم ز عشق گم کردم راه
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به زیبایی معشوق اشاره دارد و از عشق خود به او صحبت میکند. او میگوید که با دیدن چهره معشوق، دچار گیجی و حیرت شده و راه خود را گم کرده است. همچنین اشاره میکند که روزی خبر مرگ او را به دلیل غم عشق خواهد شنید.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
روزی شنوی کز غم عشقت ایماه
گویند بشد فلان که انالله