رباعی شمارهٔ ۱۶۱۵

این شعر به بیان روابط انسانی و فروش و خرید عشق و دوستی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که یار او را به قیمتی ارزان فروخته است و امیدوار است که در این معامله، دوستی واقعی حاصل شود. او همچنین اشاره می‌کند که شخصی که ارزان می‌فروشد، ممکن است به همان نسبت، چیزهای خوبی را هم با قیمت پایین بخرد. در واقع، این شعر به نوعی به ارزش و اهمیت روابط انسانی اشاره دارد.