ای دوست مرا دمدمه بسیار مده
کاین دمدمه میخورد ز من هر که و مه
در این بیت شاعر از دوستش میخواهد که بیشتر از حد و مرز بر او فشار نیاورد. او بیان میکند که این فشار و دمدمهای که از طرف او به او میرسد، بر روی خود شاعر تأثیر منفی دارد. شاعر میگوید که جان و سر خود را برای دوست حاضر میکند تا از این دمدمه رها شود و بتواند آرامش خود را باز یابد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای دوست مرا دمدمه بسیار مده
کاین دمدمه میخورد ز من هر که و مه
جان و سر تو که دم کنم پیش تو زه
کز دمدمهٔ گرم کنم آب کره