آمد بر من خیال جانان ز پگه
در کف قدح باده که بستان ز پگه
این شعر دربارهای است که شاعر با خیال محبوبش مست و شاداب شده و از او میخواهد که جام باده را تا آخر بنوشد و در جمع مستان خوش بگذراند. شاعر به حال و هوای نوشیدن و سکر پرداخته و احساساتی از سرخوشی را به تصویر میکشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آمد بر من خیال جانان ز پگه
در کف قدح باده که بستان ز پگه
درکش این جام تا به پایان ز پگه
سرمست درآ میان مستان ز پگه