رباعی شمارهٔ ۱۵۸۶

در این ابیات شاعر از عشق و زیبایی محبوبش سخن می‌گوید و احساسات خود را به تصویر می‌کشد. او تحت تأثیر زیبایی چهره و قامت معشوق به شوق آمده و حالتی مسحورکننده دارد. او از محبوبش می‌خواهد که زیبایی‌اش را از او دریغ نکند و این زیبایی را که شبیه طلا و نقره است در اختیار او قرار دهد.