رباعی شمارهٔ ۱۵۸۱

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که روزی که او به عشق و جانش با معشوقش پیوند می‌خورد، دیگر به مانند گذشته نخواهد بود. او همچنین می‌داند که اگر معشوق او را از خود دور کند، او به خاطر عشقش از همه چیز خواهد گذشت تا همچنان در کنار او بماند.