گر عاقل و عالمی به عشق ابله شو
ور ماه فلک توی چو خاک ره شو
این بیت شعر توصیه میکند که اگر زیرکی و دانایی داری، در عشق همچون ابلهان رفتار کن و خود را بیشتر به عشق بسپار. همچنین به ما میگوید که باید با همه اقشار مردم، از نیک و بد تا پیر و جوان، همراهی کنیم تا به عنوان یک شخص بزرگ و با شخصیت شناخته شویم. در نهایت، برای رسیدن به مقام و منزلت بالاتر، باید مانند همهجا حاضر باشیم و در جمع مردم با تواضع زندگی کنیم.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گر عاقل و عالمی به عشق ابله شو
ور ماه فلک توی چو خاک ره شو
با نیک و بد و پیر و جوان همره شو
فرزین و پیاده باش آنگه شه شو