فرزانهٔ عشق را تو دیوانه مگو
هم خرقهٔ روح را تو بیگانه مگو
دربارهٔ این سروده
فرزانه، عشق را دیوانگی نخوان. روح مشترک را بیگانه ندان. دریا را اندازهگیری نکن، چرا که او خودش میداند چه کسی است. افسانههای بیاساس نگو.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
دریای محیط را تو پیمانه مگو
او داند نام خود، تو افسانه مگو