عشقست که کیمیای شرقست در او
ابریست که صد هزار برقست در او
دربارهٔ این سروده
این ابیات بیانگر عمق و زیبایی عشق هستند. عشق به عنوان یک کیمیا یا چیز ارزشمند و نایاب در شرق توصیف میشود. او به مانند ابری است که در درون خود هزاران برق و انرژی دارد. در باطن انسان، عشق مانند دریایی عمیق است که همه کائنات را در خود غرق کرده و به آنها معنا میبخشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
در باطن من ز فرّ او دریائیست
کاین جملهٔ کاینات غرقست در او