رباعی شمارهٔ ۱۵۶۴

برداشت: در واقع، من و تو از یک روح هستیم، چیزی که به وضوح در وجود ما و همچنین در عمق وجود ما نهفته است.

برداشت: این خط به نوعی به عدم وجود جدایی حقیقی بین من و تو اشاره دارد. در واقع، وقتی که به عمق رابطه‌ها و وجود خود توجه کنیم، متوجه می‌شویم که فاصله‌های ظاهری بین ما نمی‌تواند ما را از هم جدا کند. ما از یک جوهر و حقیقت مشترک برمی‌خیزیم و در واقع، این جدایی تنها یک توهم است.