چون پاک شد از رنگ خودی سینهٔ تو
خودبین گردی ز یار دیرینهٔ تو
دربارهٔ این سروده
این شعر به این نکته اشاره دارد که وقتی از خودخواهی و وابستگی به خود پاک شویم، میتوانیم به درستی زیباییهای دیگری را ببینیم. تنها زمانی میتوانیم خود را بشناسیم که آینه وجود دیگران را نظاره کنیم، زیرا واقعیات وجود ما در ارتباط با دیگران نمود پیدا میکند. در حقیقت، یار ما آینهای است که ما را به خودشناسی نزدیکتر میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
بیآینه روی خویش نتوان دیدن
در یار نگر که اوست آئینه تو