ترکی که دلم شاد کند خندهٔ او
دارد به غمم زلف پراکندهٔ او
در این شعر، شاعر به زیبایی و شادی ناشی از خنده معشوق اشاره میکند که میتواند دل او را شاد کند. در مقابل غمهای خود، به زلفهای او اشاره میکند که آن را پراکنده میبیند. معشوق با ارسال نامهای به او، او را به آزادی دعوت میکند، اما در نهایت آن نامه باعث وابستگی و بندگی شاعر به معشوق میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ترکی که دلم شاد کند خندهٔ او
دارد به غمم زلف پراکندهٔ او
بستد ز من او خطی به آزادی خویش
آورد خطی که من شدم بندهٔ او