با توست مُراد، از چه رَوی هر سو تو
او توست ولی به او میگو تو
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به رابطه میان دو انسان به نام "تو" و "او" اشاره میکند. او تأکید میکند که "او" در واقع همان "تو" است، یعنی آنان در عمق وجودشان یکی هستند. این شعر به عشق و درک عمیق از خود و دیگری میپردازد و بیانگر احساسات و ارتباطات پیچیده انسانی است. در نهایت، شاعر به این نتیجه میرسد که شناسایی واقعی از طریق دیدن و درک عمیق حاصل میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
اویی و تویی ز احولی میخیزد
چون دیده شود راست، تو اویی او تو