ای ماه چو ابر بس گرستم بیتو
از دست فراق تو بخستم بی تو
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات احساس تنهایی و گرسنگی عاطفی خود را بیان میکند. او به ماه比نظیر تشبیه میکند و میگوید که بیحضور محبوبش، نه به نشاط و شادابی فکر میکند و نه میتواند به زندگی ادامه دهد. احساس ناتوانی و شرم او نیز به خاطر نبودن معشوقش بیشتر میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
برخاستم از جان چو نشستم بیتو
وز شرم بمردم چو بزستم بیتو