رباعی شمارهٔ ۱۵۵۲

در این شعر، شاعر از عارف می‌خواهد که صدای دلنشین و راستینی را برساند. او همچنین از عارف می‌خواهد که درهای زیبایی و خوشبختی را باز کند و مانند بلبل خوشحال از آشنایی، از عشق و زیبایی‌ها بگوید.