رباعی شمارهٔ ۱۵۵۰

در این ابیات، شاعر از ساقی می‌خواهد که با نوازی دل‌نشین و خوش‌آوازی، او را سرگرم کند. همچنین به یادآوری می‌آورد که این نوا، ازلی است و باید در آن غرق شد. شاعر به باز هم اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر صدای طبل را شنیدی، پس باید خنک‌ترین و سبک‌ترین حالت خود را به نمایش بگذاری، زیرا شاه در انتظار توست.