رباعی شمارهٔ ۱۵۴۰

در این شعر، شاعر از بلبل مستی در باغ درخواست می‌کند تا از حال و هوای شگفت‌انگیز خود بگوید. او بیان می‌کند که به دلیل حالت مستی‌اش نمی‌تواند احساساتش را به درستی بیان کند و از بلبل می‌خواهد هر چه می‌تواند درباره عشق و زندگی بگوید.