ای پردهٔ پندار پسندیدهٔ تو
وی وهم خودی در دل شوریدهٔ تو
دربارهٔ این سروده
این شعر به توصیف روحیات انسانی و تصورات خطاهای ذهن میپردازد. شاعر به مفهوم خیالات و اوهام اشاره میکند و بیان میکند که این تصورات نادرست نمیتوانند جوهر حقیقت را درک کنند. در واقع، او به این نکته میپردازد که چیزهایی که در ذهن ما وجود دارند، ممکن است واقعی نباشند و در برابر واقعیت، ناتوان به نظر بیایند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هیچی تو و هیچ را چنین گوهر
به زین نتوان نهاد در دیدهٔ تو