رباعی شمارهٔ ۱۵۲۳

در این ابیات، شاعر به مالکیت و ارتباط انسان با چیزهای پیرامونش اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که همه چیزهایی که انسان دارد، از جمله خانه، لباس، نان، جسم، دیده و جان، از آن اوست. همچنین به این نکته اشاره می‌شود که برخی از مفاهیم و وجودها را نمی‌توان به راحتی گفت یا توضیح داد، زیرا برای درک آن‌ها نیاز به زمان، مکان و هم‌نشینی است. در واقع، وجود انسان و اجزای آن به هم وابسته هستند و همه‌چیز در این دنیا رابطه‌ای پیچیده دارد.