رباعی شمارهٔ ۱۵۲۰

برداشت: هر روز با طراوت و تازگی به ما می‌آیی، ای محبوب جان، و هر روز فکر تازه‌ای را در دل و جانم جاری می‌سازی.

برداشت: در اینجا شاعر از ساغر و نوشیدن دم و شوق به زندگی و لذت‌های آن صحبت می‌کند و به والدین خود، یعنی پدر و مادرش، ارادت و محبت خود را ابراز می‌کند. شاعر با اشاره به زیبایی‌های زندگی و ساعت‌های خوش، به ارتباط عمیق و نزدیک خود با خانواده‌اش اشاره دارد و از آنها به عنوان منبعی از عشق و جان یاد می‌کند.