من کی خندم تات نبینم خندان
جان بندهٔ آن خندهٔ بیکام و دهان
دربارهٔ این سروده
این ابیات بیانگر احساسات شاعر در مورد خنده و شادی هستند. شاعر میگوید که او زمانی خندیده و شاد است که دیگری را، یعنی معشوقش را، خندان ببیند. او به این موضوع اشاره میکند که خنده و شادی معشوقش از دید دیگران پنهان است و او از این بابت احساس تأسف میکند، زیرا خنده و شادی او تنها زمانی معنا دارد که معشوقش نیز در کنار او خندان باشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
افسوس که خندهٔ ترا میبینند
و آن خندهٔ تو ز چشم خلقان پنهان