من بینم آنرا که نمیبینم من
وز قند لبش نبات میچینم من
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به عشق و وابستگی خود اشاره میکند. او میگوید که اگرچه معشوقش را نمیبیند، اما احساس وجود او را در زندگیاش حس میکند و از زیباییهای او لذت میبرد. شاعر همچنین خود را تشبیه به گل یاسی میکند که در کنار معشوقش قرار دارد و این نشاندهندهی عشق عمیق اوست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هر چند چو سین میان یاسینم من
یاسین نهلد دمی که بنشینم من