رباعی شمارهٔ ۱۴۹۷

در این بیت، شاعر می‌فرماید که اگر دست از اعمال و کارهایت کشیده‌ای، به پاهایت ادامه بده و حرکت کن. اگر پای تو هم حرکت نکرد، پس به نوایی و آهنگی دیگر بپرداز. اگر عقل و اندیشه‌ات تو را راهنمایی نمی‌کند، باز هم در هر لحظه با وفا و محبت باقی بمان. در کل، به عمل و وفا در زندگی تأکید می‌کند.