رباعی شمارهٔ ۱۴۹۴

این شعر درباره شادی و زیبایی عید است که به وصف جمال سلطان پرداخته می‌شود. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عیدانه‌ای که در این عید وجود دارد، در هیچ کجای جهان دیده نشده و این عید از هزاران عید دیگر نیز با ارزش‌تر است، زیرا گنجی نهان به ما نمایان شده است.