رباعی شمارهٔ ۱۴۷۳

این شعر احساسات عمیق جدایی و ناگفته‌ها را بین دو نفر بیان می‌کند. شاعر بیان می‌کند که آنچه میان او و دیگری گذشته، چنان است که نه می‌توان آن را نوشت و نه گفت. او به سفر از وطن کهنه‌اش فکر می‌کند و می‌داند که این جدایی، داستانی می‌شود که از درد و رنج آن خواهدم گفت.