رباعی شمارهٔ ۱۴۷۱

برداشت: دل گرسنه‌ی عید، حالتی را نشان می‌دهد که در آن انتظار و اشتیاق به جشن و شادی وجود دارد، مشابه رمضان که زمان عبادی و آماده‌سازی برای جشن‌هاست. در این حالت، فرد از رسیدن به عید خوشحال و پرنشاط است، درست مانند شادابی و خوشی‌ای که در ماه رمضان به وجود می‌آید.

برداشت: این شعر به این معناست که هر عمل و هنری به دقت و برنامه‌ریزی نیاز دارد. اگر فقط به فکر باشیم و عمل نکنیم، ایده‌ها به تنهایی نمی‌توانند به نتیجه برسند. فقط داشتن فکر کافی نیست و باید آن را به عمل تبدیل کرد.