رباعی شمارهٔ ۱۴۶۹

برداشت: دل مانند باغی است که درونش پنهان است و درختان آن نیز در خفا قرار دارند. این باغ به گونه‌ای است که می‌تواند صدها جلوه و نمایش متفاوت از خود نشان دهد، اما در اصل خود آن باغ و درختانش یکی هستند و تفاوتی ندارند.

برداشت: در اینجا به تصویر دریا و امواج آن اشاره شده است. دریا محیطی وسیع و بی‌پایان است که با انبوهی از موج‌ها پر شده و هر موجی که برمی‌خیزد، نشان دهنده‌ی تحرک و احساسات درونی هر انسانی است. این به نوعی به پیچیدگی‌های وجود انسان و تلاش او برای بیان آنچه در درونش می‌گذرد، اشاره دارد.