رباعی شمارهٔ ۱۴۶۳

این شعر به توصیف زیبایی و جذبه ی شخصی می‌پردازد که ابروهای او شبیه کمان است. شاعر ابراز می‌کند که او مانند یک سپر در برابر تیرهایی که معشوقه‌اش به او می‌زند، مقاوم است. زخم‌های عاطفی و دردهایی که از عشق و زیبایی او می‌خورد، نشان‌دهندهٔ ناز و فریبایی معشوقه است. شاعر در این وضعیت، با حالتی ملتمسانه به معشوقه نگاه می‌کند در حالی که او با ناز و لحن خاصی در کنارش قرار دارد.